سرور مجازی در ۱۴ لوکیشن بین‌المللی | تحویل آنی

اپلیکیشن‌های وان پلتفرم

Node.js

نصب و استفاده

Node.js چیست؟

Node.js یا نود جی اس، محیط اجرای JavaScript خارج از مرورگر است. توسعه‌دهنده می‌تواند با آن بخش سرور برنامه، API و ابزارهای پردازش یا خودکارسازی بسازد. نود جی اس خودِ محصول نهایی یا یک سیستم مدیریت محتوای آماده نیست؛ کد و وابستگی‌های پروژه تعیین می‌کنند پس از راه‌اندازی چه سرویسی در اختیار کاربر قرار می‌گیرد.

مدل اجرای آن برای بسیاری از کارهای مرتبط با ورودی و خروجی غیرهم‌زمان کاربرد دارد، اما این به معنی مناسب بودن هر نوع پردازش در یک فرایند واحد نیست. عملیات سنگین باید با توجه به اثرش بر پاسخ‌گویی طراحی شود. انتخاب فناوری زمانی مفید است که با مهارت تیم، نوع درخواست‌ها و مسیر توسعهٔ برنامه هماهنگ باشد.

از نصب محیط تا اجرای API

برای یک API، ابتدا روشن کنید برنامه چه داده‌ای دریافت می‌کند، آن را کجا نگه می‌دارد و چه پاسخی می‌دهد. نصب Node.js فقط امکان اجرای کد را فراهم می‌کند. اتصال دیتابیس، اعتبارسنجی ورودی و مجوز کاربران در منطق پروژه قرار دارند. اگر این موارد روی سیستم توسعه آماده‌اند، تنظیمات محیط سرور باید با آن‌ها تطبیق داده شوند.

یک مسیر سادهٔ آزمایشی برای بررسی سلامت برنامه داشته باشید، اما آن را تنها معیار موفقیت ندانید. ممکن است صفحهٔ سلامت پاسخ بدهد و اتصال دیتابیس خراب باشد. برای تحویل، چند عملیات نماینده را انجام دهید و نتیجه را در مقصد بررسی کنید. خطای قابل فهم برای کاربر و اطلاعات کافی برای مسئول فنی هم باید پیش‌بینی شوند.

نسخهٔ Node.js و وابستگی‌ها

نسخهٔ محیط اجرا را بر اساس سازگاری پروژه و وضعیت پشتیبانی انتخاب کنید. تغییر به نسخهٔ جدید بدون آزمون می‌تواند رفتار کتابخانه‌ها یا فرایند ساخت را عوض کند. بهتر است نسخهٔ مورد استفاده در توسعه، آزمایش و تولید مشخص باشد تا مشکل فقط روی سرور اصلی ظاهر نشود. فهرست نیازهای پروژه باید بخشی از اطلاعات تحویل باشد.

وابستگی‌ها را به‌شکل قابل تکرار نصب کنید و تغییرهای آن‌ها را همراه کد بررسی کنید. اگر هر انتشار بسته‌های متفاوتی دریافت کند، پیدا کردن علت خطا سخت‌تر می‌شود. قبل از ارتقای گسترده، نسخهٔ فعلی و روش بازگشت را ثبت کنید. پاک کردن و نصب دوبارهٔ تصادفی بسته‌ها نباید جای تشخیص ریشهٔ مشکل را بگیرد.

اجرای دائمی برنامه و مدیریت تنظیمات

برنامه‌ای که فقط در نشست ترمینال توسعه‌دهنده اجرا شده، هنوز استقرار کامل ندارد. روش شروع پس از راه‌اندازی مجدد سرور، مدیریت توقف و ثبت خطا باید مشخص باشد. همچنین معلوم باشد چند نمونه از برنامه اجرا می‌شوند و هنگام انتشار نسخهٔ جدید چه اتفاقی برای درخواست‌های در حال پردازش می‌افتد.

رمزها و کلیدهای اتصال را از فایل‌های عمومی و کد قابل مشاهده جدا نگه دارید. تنظیمات محیط آزمایش نباید ناخواسته به سرویس اصلی وصل شوند. برای هر متغیر ضروری توضیح کوتاه بنویسید تا شخص بعدی بتواند محیط را بازسازی کند. اطلاعات حساس را برای عیب‌یابی داخل پاسخ عمومی یا گزارش بدون کنترل دسترسی نمایش ندهید.

انتخاب سرور متناسب با بار برنامه

برای محیط مستقل، پلن‌های سرور ابری لینوکس را بررسی کنید. تعداد درخواست‌های هم‌زمان، زمان انتظار برای سرویس‌های دیگر و مصرف حافظه بر منابع اثر دارند. برنامه‌ای که بیشتر منتظر دیتابیس است با برنامه‌ای که دادهٔ حجیم تبدیل می‌کند نیاز یکسانی ندارد. افزایش پردازنده برای هر نوع کندی پاسخ نیست.

اگر به‌جای توسعهٔ بخش مدیریت محتوا از ابتدا، پنل آماده و API محتوا می‌خواهید، کاربرد Strapi را نیز بررسی کنید. تصمیم دربارهٔ ساخت اختصاصی یا استفاده از ابزار آماده باید با نیاز محصول هماهنگ باشد. مسئولیت منابع و نگهداری همهٔ اجزای منتخب را در برآورد نهایی لحاظ کنید.

پردازش‌های طولانی و درخواست‌های پرتکرار

کاری مانند آماده‌سازی گزارش بزرگ بهتر است با توجه به زمان قابل قبول انتظار طراحی شود. اگر انجام آن پاسخ همهٔ کاربران را کند می‌کند، جدا کردن پردازش از مسیر مستقیم درخواست را بررسی کنید. نتیجه و وضعیت کار باید قابل پیگیری باشد تا کاربر با هر تازه‌سازی همان عملیات را دوباره آغاز نکند.

برای آزمون ظرفیت، دادهٔ واقعی و الگوی درخواست نزدیک به استفادهٔ نهایی به کار ببرید. فقط زمان پاسخ یک درخواست تنها را نسنجید. مصرف حافظه در طول زمان، تعداد خطا و رفتار پس از قطع سرویس وابسته را هم بررسی کنید. محدودیت‌های منطقی ورودی و زمان انتظار کمک می‌کنند درخواست غیرعادی تمام ظرفیت برنامه را اشغال نکند.

انتشار، لاگ و بازیابی

برای هر انتشار بدانید چه کد و تنظیماتی تغییر کرده‌اند. پس از فعال کردن نسخهٔ جدید، عملیات اصلی را بررسی کنید و برای بازگشت، معیار مشخص داشته باشید. اگر دیتابیس تغییر کرده، سازگاری با نسخهٔ قبلی باید جدا سنجیده شود. بازگرداندن پوشهٔ کد بدون توجه به داده همیشه راه بازگشت کامل نیست.

لاگ‌ها باید برای پیدا کردن خطا مفید باشند و رشد نامحدود نداشته باشند. شناسهٔ درخواست و زمان رویداد می‌توانند پیگیری را آسان‌تر کنند، اما رمز و دادهٔ غیرضروری مشتری نباید ثبت شوند. از فایل‌های بارگذاری‌شده، دیتابیس و تنظیمات ضروری بکاپ داشته باشید. نگهداری فقط به کپی کد در مخزن محدود نیست.

درخواست راه‌اندازی Node.js

نسخهٔ موردنیاز، دستور شروع برنامه، وابستگی‌های خارجی و حجم داده را مشخص کنید. اگر پروژه به مرحلهٔ ساخت یا پردازشگر جدا نیاز دارد، آن را در درخواست بنویسید. از دکمهٔ نصب و استفاده وارد ناحیهٔ کاربری وان پلتفرم شوید. نصب محیط اجرا، رفع اشکال کد و توسعهٔ قابلیت جدید کارهای متفاوت‌اند و محدودهٔ آن‌ها باید روشن باشد.

سوالات متداول

آیا Node.js همان وب‌سایت آماده است؟

خیر. محیط اجرای برنامه است و باید پروژهٔ سازگار، وابستگی‌ها و تنظیمات آن آماده شوند.

آیا جدیدترین نسخه همیشه بهترین انتخاب است؟

سازگاری پروژه و پشتیبانی نسخه باید بررسی شوند. ارتقا را ابتدا در محیط آزمایشی با عملیات واقعی امتحان کنید.

آیا کندی API همیشه از کمبود منابع است؟

خیر. دیتابیس، سرویس بیرونی، منطق کد و اندازهٔ ورودی می‌توانند علت باشند. قبل از ارتقا، محل تأخیر را اندازه بگیرید.

آیا بعد از نصب، برنامه پس از ری‌استارت فعال می‌ماند؟

این رفتار به پیکربندی اجرای سرویس بستگی دارد و باید در تحویل استقرار عملاً آزمایش شود.

زیرساخت مناسب برای راه‌اندازی را انتخاب کنید

پلن‌ها و منابع سرور را متناسب با نیاز نرم‌افزار و پروژهٔ خود مقایسه کنید.