خرید سرور ابری و مقایسه ارائه‌دهندگان

سرور ابری یا Cloud Server یک ماشین مجازی با سیستم‌عامل مستقل است که روی زیرساخت یک ارائه‌دهندهٔ خدمات ابری اجرا می‌شود. این ماشین برای میزبانی سایت، اجرای نرم‌افزار، نگهداری پایگاه داده و راه‌اندازی سرویس‌های آنلاین کاربرد دارد. کاربر به محیط سرور دسترسی مدیریتی دارد و می‌تواند نرم‌افزارها و تنظیمات موردنیاز خود را روی آن پیاده‌سازی کند.

در خدمات ابری، تأمین و مدیریت منابع از طریق امکانات پلتفرم انجام می‌شود. ایجاد ماشین، انتخاب سیستم‌عامل، تغییر ظرفیت و استفاده از خدمات شبکه و ذخیره‌سازی، بخشی از قابلیت‌هایی هستند که بسته به ارائه‌دهنده در دسترس قرار می‌گیرند. به همین دلیل، هنگام خرید سرور ابری باید هم مشخصات ماشین و هم امکانات زیرساخت میزبان آن را در نظر گرفت.

مزیت سرور ابری برای توسعهٔ سایت و نرم‌افزار

پروژه‌های آنلاین همیشه با یک میزان مصرف ثابت کار نمی‌کنند. ممکن است یک فروشگاه هنگام برگزاری کمپین به ظرفیت بیشتری نیاز داشته باشد یا یک نرم‌افزار با افزایش مشتریان، پردازش‌ها و داده‌های بیشتری را مدیریت کند. خدمات ابری امکان انتخاب و توسعهٔ منابع را بدون خرید مستقیم تجهیزات فیزیکی فراهم می‌کنند.

برای مثال، یک برنامه می‌تواند در شروع روی یک ماشین اجرا شود و پس از رشد، پایگاه داده یا پردازش‌های پس‌زمینهٔ آن به سرور جداگانه منتقل شوند. در چنین ساختاری، هر بخش متناسب با مصرف خودش منابع دریافت می‌کند. این تغییر به طراحی نرم‌افزار و تنظیم ارتباط بین سرورها نیاز دارد و صرفاً با اضافه‌کردن یک ماشین جدید انجام نمی‌شود.

میزبانی سایت و فروشگاه اینترنتی

روی سرور ابری می‌توان وب‌سرور، پایگاه داده و تنظیمات کش را متناسب با سایت انتخاب کرد. این اختیار برای پروژه‌هایی مفید است که به تنظیمات اختصاصی یا اجرای چند سرویس در کنار یکدیگر نیاز دارند. اگر سایت با امکانات معمول میزبانی کار می‌کند و مدیریت سیستم‌عامل در برنامهٔ شما نیست، هاست و میزبانی وب می‌تواند انتخاب ساده‌تری باشد.

اجرای اپلیکیشن و API

برنامه‌های تحت وب، APIها و سرویس‌های پردازش اطلاعات به محیطی نیاز دارند که وابستگی‌های نرم‌افزاری و تنظیمات آن قابل کنترل باشد. سرور ابری چنین محیطی را فراهم می‌کند. برنامه را می‌توان مستقیماً روی سیستم‌عامل یا در صورت سازگاری، داخل کانتینر اجرا کرد. در هر دو روش، نگهداری برنامه و مدیریت مصرف منابع همچنان لازم است.

محیط توسعه و آزمایش

پیش از انتشار نسخهٔ جدید نرم‌افزار، می‌توان آن را در محیطی جدا از سرویس اصلی آزمایش کرد. این کار احتمال تأثیر تغییرات آزمایشی بر کاربران را کمتر می‌کند. سرویس‌هایی با پرداخت کوتاه‌مدت برای چنین کاربردی قابل بررسی‌اند؛ به‌شرط آنکه پس از پایان کار، منابع اضافی و هزینه‌های باقی‌مانده تعیین تکلیف شوند.

تفاوت سرور ابری با VPS و سرور اختصاصی

سرور مجازی یا VPS به ماشینی گفته می‌شود که با مجازی‌سازی روی سخت‌افزار میزبان ایجاد شده است. سرور ابری نیز معمولاً یک ماشین مجازی است، اما در کنار آن از امکانات یک پلتفرم ابری استفاده می‌شود. بنابراین این دو عنوان همیشه به دو فناوری کاملاً جدا اشاره ندارند.

تفاوت عملی سرویس‌ها در امکاناتی مانند مدیریت منابع، شبکهٔ خصوصی، ذخیره‌سازی مستقل، تهیهٔ Snapshot و روش پرداخت مشخص می‌شود. ممکن است بعضی از این امکانات در یک محصول وجود داشته باشند و در محصول دیگر ارائه نشوند. برای انتخاب، قابلیت‌های قابل استفادهٔ همان سرویس اهمیت بیشتری از نام آن دارند.

در سرور اختصاصی، یک ماشین فیزیکی در اختیار مشتری قرار می‌گیرد. این گزینه برای نیاز به سخت‌افزار مشخص، مصرف مستمر منابع زیاد یا اجرای چند ماشین مجازی مناسب است. سرور ابری امکان شروع با ظرفیت کوچک‌تر را فراهم می‌کند و توسعهٔ آن تابع پلن‌ها و امکانات ارائه‌دهنده خواهد بود.

انتخاب ارائه‌دهندهٔ سرور ابری

ارائه‌دهندگان ابری از نظر کشورهای محل میزبانی، خانوادهٔ پردازنده، خدمات ذخیره‌سازی و شبکه، محصولات متفاوتی دارند. دو ماشین با مقدار RAM و تعداد vCPU یکسان، الزاماً عملکرد یا هزینهٔ نهایی یکسانی نخواهند داشت.

برای مقایسهٔ سرویس‌ها در وان پلتفرم می‌توانید از صفحات سرور ابری هتزنر، سرور ابری DigitalOcean و سرور ابری Vultr شروع کنید. کشور موردنظر، سازگاری نرم‌افزار، امکانات مدیریت و مجموع هزینه‌ها را در کنار مشخصات پردازشی قرار دهید.

در پروژه‌های چندسروری، انتخاب ارائه‌دهنده روی ارتباط اجزای برنامه هم اثر دارد. هزینهٔ انتقال داده، امکان استفاده از شبکهٔ خصوصی و محل پایگاه داده باید از ابتدا در طراحی زیرساخت لحاظ شوند.

چه منابعی برای سرور ابری انتخاب کنیم؟

پردازنده و معماری نرم‌افزار

برنامه‌های محاسباتی، پردازش تصویر و بعضی عملیات پایگاه داده مصرف CPU بالایی دارند. برای این کاربردها، علاوه بر تعداد پردازندهٔ مجازی، نوع اشتراکی یا اختصاصی‌بودن CPU و محدودیت مصرف مستمر مهم است.

معماری پردازنده نیز باید با نرم‌افزار هماهنگ باشد. اگر میان پلن‌های ARM و x86 انتخاب می‌کنید، سازگاری بسته‌ها، کتابخانه‌ها و ایمیج‌های برنامه را در نظر بگیرید. ارزان‌تر بودن یک پلن زمانی مزیت است که نرم‌افزار شما روی آن قابل اجرا باشد.

حافظه و فضای ذخیره‌سازی

RAM موردنیاز، مجموع مصرف سیستم‌عامل، برنامه، دیتابیس و پردازش‌های هم‌زمان است. آمار مصرف سرویس فعلی در ساعات شلوغ، مبنای مناسبی برای انتخاب ظرفیت جدید خواهد بود. در پروژهٔ تازه، از نیازمندی‌های نرم‌افزار شروع کنید و مصرف واقعی را پس از راه‌اندازی اندازه بگیرید.

برای دیسک، فقط حجم فایل‌های فعلی را حساب نکنید. سیستم‌عامل، لاگ‌ها، فایل‌های موقت و رشد پایگاه داده نیز فضا می‌خواهند. در برنامه‌هایی با خواندن و نوشتن زیاد، عملکرد ذخیره‌سازی در کنار ظرفیت آن اهمیت دارد.

شبکه و ترافیک

سرعت پورت، ظرفیت اتصال شبکه را بیان می‌کند؛ ترافیک، حجم دادهٔ منتقل‌شده در یک دوره است. برای سرویس‌های دانلود، پخش محتوا یا انتقال فایل، تعرفهٔ ترافیک می‌تواند سهم قابل توجهی از هزینه داشته باشد. نحوهٔ محاسبهٔ ارسال و دریافت داده و ترافیک بین سرورها را برای محصول انتخابی مشخص کنید.

سرور ابری ساعتی یا ماهانه؟

پرداخت ماهانه برای سرویس دائمی، برآورد هزینه را ساده‌تر می‌کند. پرداخت ساعتی نیز می‌تواند برای آزمایش، پردازش موقت یا محیط توسعه مناسب باشد. برخی ارائه‌دهندگان برای ماشین هم نرخ ساعتی دارند و هم سقف ماهانه؛ بعضی محصولات هم تنها با یک دورهٔ پرداخت مشخص عرضه می‌شوند.

در محاسبهٔ ساعتی، «مصرف» ممکن است به مدت تخصیص ماشین اشاره کند، نه درصد استفاده از پردازنده. در نتیجه، بیکارماندن CPU یا خاموش‌کردن سیستم‌عامل لزوماً هزینه را متوقف نمی‌کند. همچنین دیسک اضافه، Snapshot و IP می‌توانند هزینهٔ مستقل داشته باشند. شرایط صورتحساب وان پلتفرم برای سرویس سفارش‌داده‌شده، ملاک محاسبهٔ هزینهٔ شماست.

ارتقای منابع و توسعهٔ زیرساخت

افزایش منابع یک ماشین و اضافه‌کردن ماشین‌های جدید، دو راه توسعهٔ ظرفیت هستند. روش اول برای برنامه‌ای که روی یک سرور اجرا می‌شود معمولاً ساده‌تر است. روش دوم امکان تقسیم کار را فراهم می‌کند، اما نرم‌افزار باید برای اجرا روی چند ماشین آماده باشد.

کاهش منابع همیشه عکسِ سادهٔ افزایش آن‌ها نیست. کوچک‌کردن دیسک ممکن است به انتقال داده نیاز داشته باشد و تغییر پلن نیز گاهی با خاموشی همراه است. برای سرویس فعال، زمان تغییر منابع و روش بازگشت در صورت بروز مشکل باید مشخص باشد.

بکاپ، Snapshot و پایداری سرویس

Snapshot نسخه‌ای از وضعیت دیسک در یک زمان مشخص است و می‌تواند پیش از تغییرات مهم یا برای ساخت ماشین مشابه مفید باشد. بکاپ برنامه، به‌ویژه پایگاه دادهٔ فعال، باید با روش مناسب همان نرم‌افزار تهیه شود تا بازیابی اطلاعات قابل اتکا باشد.

محل نگهداری، تعداد نسخه‌ها و مدت حفظ آن‌ها به اندازهٔ زمان‌بندی پشتیبان‌گیری اهمیت دارند. آزمایش بازیابی هم مشخص می‌کند در صورت خرابی، چه اطلاعاتی در دسترس است و راه‌اندازی دوباره چقدر زمان می‌خواهد.

ابری‌بودن به‌تنهایی تضمین نمی‌کند که یک ماشین یا برنامه هیچ‌گاه از دسترس خارج نشود. برای خدمات حساس، ادامهٔ کار باید با استفاده از امکانات مناسب زیرساخت، نسخه‌های متعدد برنامه و روش بازیابی داده طراحی شود.

مدیریت سرور پس از خرید

پس از تحویل ماشین، نصب نرم‌افزار، به‌روزرسانی سیستم‌عامل، تنظیم دسترسی‌ها و مانیتورینگ به مسئول مشخص نیاز دارند. پشتیبانی زیرساخت با مدیریت برنامهٔ داخل سرور یکسان نیست. اگر خدمات مدیریت تهیه می‌کنید، دامنهٔ آن باید در سفارش روشن باشد.

برای دریافت راهنمایی پیش از خرید، نام نرم‌افزار، سیستم‌عامل موردنیاز، محل کاربران و منابع فعلی را از طریق تماس با وان پلتفرم ارسال کنید. این اطلاعات کمک می‌کند سرویس متناسب با کاربرد و بودجهٔ پروژه انتخاب شود.