با خرید سرور مجازی میتوانید منابع مستقل برای میزبانی وبسایت، اجرای نرمافزار، دیتابیس و سرویسهای اختصاصی در اختیار داشته باشید. VPS برای توسعهدهندگان، کسبوکارها و پروژههایی مناسب است که به قدرت و کنترل بیشتری نسبت به هاست اشتراکی نیاز دارند، اما هنوز به منابع کامل یک سرور اختصاصی احتیاج ندارند.
به بیش از +15000 مشتری راضی بپیوندید!





سرور های مجازی وان پلتفرم از تمام دیتاسنتر ها و لوکیشن ها قابل ارایه هستند
سرور مجازی VPS با ویژگی های یکتا برای میزبانی حرفه ای طراحی شده است
سرور های اختصاصی از دیتاسنتر های Hetzner, ovh, serverius, linode,contabo, digitalocean, azure, colocrossing, leasweb و... ارایه شده و جدول های قیمت گذاری متفاوت دارند

سرور مجازی یا VPS یکی از پرکاربردترین راهکارهای میزبانی برای پروژههایی است که امکانات هاست اشتراکی برای آنها کافی نیست، اما استفاده از یک سرور فیزیکی کامل نیز هزینه یا منابع غیرضروری ایجاد میکند.
در این سرویس یک سرور فیزیکی با استفاده از فناوری مجازیسازی به چند ماشین مجازی مستقل تقسیم میشود. هر ماشین سیستمعامل، منابع و تنظیمات مخصوص خود را دارد و میتواند به صورت جداگانه مدیریت شود.
کاربر بسته به سیستمعامل میتواند از طریق SSH یا Remote Desktop به سرور متصل شود و نرمافزارهای مورد نیاز را نصب کند.
با خرید سرور مجازی از 1Platform میتوانید منابع VPS را بر اساس نوع پروژه، تعداد کاربران، حجم اطلاعات و میزان پردازش انتخاب کرده و زیرساخت مناسبی برای توسعه سرویس خود ایجاد کنید.
VPS مخفف Virtual Private Server و به معنی سرور خصوصی مجازی است.
یک سرور فیزیکی قدرتمند توسط Hypervisor به چند ماشین مجازی تقسیم میشود. هر ماشین به عنوان یک سرور مستقل فعالیت میکند و سیستمعامل جداگانه خود را دارد.
CPU، RAM، فضای ذخیرهسازی و شبکه بر اساس ساختار مجازیسازی میان ماشینها مدیریت میشوند.
از دید کاربر، VPS رفتاری مشابه یک سرور مستقل دارد و امکان نصب و مدیریت بسیاری از نرمافزارهای سروری را فراهم میکند.
در لایه اصلی یک سرور فیزیکی قرار دارد که منابع سختافزاری آن توسط نرمافزار مجازیسازی مدیریت میشوند.
Hypervisor ماشینهای مجازی را ایجاد کرده و منابع مشخصی به هرکدام اختصاص میدهد.
هر VPS سیستمعامل خود را اجرا میکند و فرآیندهای آن از ماشینهای دیگر جدا هستند.
به همین دلیل تغییر تنظیمات یا نصب نرمافزار روی یک VPS مستقیماً روی سیستمعامل VPSهای دیگر اعمال نمیشود.
Virtualization فناوری ایجاد چند محیط مستقل روی یک زیرساخت سختافزاری است.
به جای اختصاص یک سرور فیزیکی کامل به هر پروژه، میتوان منابع یک دستگاه قدرتمند را میان چند ماشین مجازی توزیع کرد.
این روش استفاده بهینهتری از سختافزار ایجاد کرده و امکان ارائه منابع متنوع با هزینه کمتر نسبت به Dedicated Server را فراهم میکند.
نوع فناوری مجازیسازی نیز میتواند روی امکانات و نحوه تخصیص منابع تأثیر داشته باشد.
VPS برای طیف گستردهای از کاربران قابل استفاده است.
مدیران سایتهای پرترافیک، توسعهدهندگان، شرکتها، مدیران شبکه و کسبوکارهای آنلاین میتوانند از این سرویس استفاده کنند.
پروژههایی که به Docker، Worker دائمی، دیتابیس اختصاصی یا تنظیمات سفارشی وبسرور نیاز دارند نیز معمولاً روی VPS آزادی بیشتری خواهند داشت.
انتخاب سرویس باید بر اساس Workload واقعی انجام شود.
یکی از رایجترین کاربردهای VPS میزبانی وبسایت است.
میتوانید وبسرور، دیتابیس، PHP یا Runtime مورد نیاز برنامه را نصب کرده و تنظیمات را متناسب با سایت تغییر دهید.
این ساختار برای پروژههایی مناسب است که به منابع بیشتری نسبت به هاست معمولی نیاز دارند.
همچنین امکان میزبانی چند سایت روی یک سرور وجود دارد، به شرط آنکه منابع VPS پاسخگوی مجموع مصرف آنها باشند.
فروشگاههای اینترنتی فعال میتوانند به CPU، RAM و دیتابیس قدرتمندتری نیاز داشته باشند.
محصولات، کاربران، سفارشها و صفحات پویا باعث افزایش پردازش سمت سرور میشوند.
روی VPS میتوان تنظیمات PHP، دیتابیس و سیستم کش را بر اساس رفتار فروشگاه بهینه کرد.
در زمان کمپینهای تبلیغاتی نیز مصرف منابع باید با دقت مانیتور شود.
اپلیکیشنهای Backend، پنلهای سازمانی و سرویسهای آنلاین را میتوان روی VPS اجرا کرد.
Node.js، Python، PHP، Java، Go و سایر فناوریهای Server-side بسته به سیستمعامل قابل استفاده هستند.
برنامه میتواند به صورت یک Service دائمی اجرا شده و از طریق Domain یا API در دسترس کاربران قرار گیرد.
میزان RAM و CPU باید با تعداد Workerها و درخواستهای همزمان هماهنگ باشد.
API یکی دیگر از کاربردهای رایج سرور مجازی است.
کنترل منابع و امکان تنظیم وبسرور باعث میشود محیط اجرای API را متناسب با نیاز پروژه طراحی کنید.
Reverse Proxy، Rate Limiting، Cache و Connection Pool از جمله مواردی هستند که میتوانند در زیرساخت API مدیریت شوند.
در پروژههای پرترافیک، زمان پاسخ و نرخ خطا باید به صورت مستمر بررسی شوند.
میتوان از VPS برای اجرای MySQL، MariaDB، PostgreSQL، SQL Server یا سایر پایگاههای داده سازگار استفاده کرد.
در این کاربرد RAM و سرعت فضای ذخیرهسازی اهمیت بیشتری دارند.
پورت دیتابیس بهتر است تنها برای سرورها یا IPهای مورد نیاز در دسترس باشد.
اطلاعات دیتابیس نیز باید به صورت منظم روی فضای جداگانه بکاپگیری شوند.
Docker روی سیستمعاملهای سازگار امکان اجرای برنامهها داخل Containerهای مستقل را فراهم میکند.
VPS میتواند برای اجرای Application، Database، Redis و Workerها در Containerهای جداگانه استفاده شود.
در این معماری مجموع مصرف تمام Containerها باید در انتخاب منابع در نظر گرفته شود.
Volumeها و اطلاعات دائمی نیز نیازمند سیاست Backup مناسب هستند.
توسعهدهندگان میتوانند از VPS برای Development، Staging و Testing استفاده کنند.
محیط پروژه میتواند مشابه Production ساخته شود تا نسخههای جدید پیش از انتشار اصلی آزمایش شوند.
Git و ابزارهای CI/CD نیز امکان خودکارسازی بخشی از فرآیند Deployment را فراهم میکنند.
برای پروژههای تیمی، دسترسی افراد بهتر است با حسابهای جداگانه مدیریت شود.
یکی از مهمترین تصمیمها در زمان سفارش VPS انتخاب سیستمعامل است.
اگر پروژه با PHP، Laravel، Docker، Python یا بسیاری از ابزارهای متنباز اجرا میشود، Linux معمولاً گزینه رایجی است.
برای برنامههای مبتنی بر Windows، .NET Framework، SQL Server و نرمافزارهایی که به محیط دسکتاپ ویندوز نیاز دارند، Windows Server قابل استفاده است.
انتخاب باید بر اساس نیاز نرمافزار انجام شود، نه سیستمعامل کامپیوتر شخصی کاربر.
Linux VPS برای میزبانی وب، برنامهنویسی، Docker، دیتابیس و بسیاری از سرویسهای اینترنتی استفاده میشود.
Ubuntu، Debian، AlmaLinux و Rocky Linux از توزیعهای متداول هستند.
مدیریت سرور معمولاً از طریق SSH انجام میشود و کاربر میتواند Packageها و سرویسهای مورد نیاز خود را نصب کند.
مصرف پایینتر منابع پایه نیز یکی از مزایای بسیاری از توزیعهای لینوکسی است.
Windows VPS محیط کامل Windows Server را در اختیار کاربر قرار میدهد.
امکان اتصال از طریق Remote Desktop و اجرای نرمافزارهای سازگار با Windows از ویژگیهای اصلی آن است.
IIS، ASP.NET و SQL Server از فناوریهایی هستند که معمولاً روی سرور ویندوز استفاده میشوند.
میزان RAM مورد نیاز Windows Server معمولاً نسبت به یک سیستمعامل لینوکسی مینیمال بیشتر است.
در سرور لینوکسی، Root بالاترین سطح دسترسی مدیریتی است.
با این دسترسی میتوان نرمافزار نصب کرد، کاربران را مدیریت نمود و تنظیمات شبکه یا سیستم را تغییر داد.
برای فعالیت روزمره بهتر است حساب عادی با دسترسی sudo ایجاد شود.
استفاده نادرست از Root میتواند سرویس یا سیستمعامل را از دسترس خارج کند.
در Windows Server حساب Administrator دسترسی مدیریتی سیستم را فراهم میکند.
نصب برنامه، مدیریت کاربران و تنظیم Firewall از طریق این سطح دسترسی امکانپذیر است.
اگر چند مدیر روی سرور فعالیت دارند بهتر است برای هر شخص حساب جداگانه ساخته شود.
این ساختار مدیریت Permission و لغو دسترسی افراد را سادهتر میکند.
SSH روش اصلی مدیریت بسیاری از سرورهای لینوکسی است.
میتوان از طریق Terminal به IP سرور متصل شد و دستورات مدیریتی را اجرا کرد.
برای افزایش امنیت بهتر است از SSH Key استفاده شود.
همچنین Firewall میتواند دسترسی مدیریتی را تنها به IPهای مشخص محدود کند.
در سرور ویندوز معمولاً از RDP برای دسترسی گرافیکی استفاده میشود.
کاربر پس از اتصال محیط دسکتاپ Windows Server را مشاهده میکند.
برای استفاده روزمره Remote Desktop، Latency دیتاسنتر با موقعیت کاربر اهمیت زیادی دارد.
RDP نباید با رمز ساده و تنظیمات پیشفرض بدون کنترل روی اینترنت عمومی باقی بماند.
هر VPS معمولاً یک یا چند IP عمومی برای اتصال به اینترنت دارد.
این IP میتواند برای میزبانی سایت، API، SSH، RDP یا سایر سرویسها استفاده شود.
چند دامنه نیز میتوانند روی یک IP میزبانی شوند.
اگر پروژه به IP اضافه نیاز دارد، شرایط ارائه و هزینه آن باید پیش از سفارش بررسی شوند.
IPv4 همچنان در بسیاری از پروژهها آدرس اصلی اتصال به سرور است.
IPv6 نیز توسط بسیاری از شبکهها و دیتاسنترها پشتیبانی میشود.
اگر هر دو پروتکل روی سرور فعال هستند، Firewall باید برای هر دو به درستی تنظیم شود.
بسته بودن یک پورت در IPv4 الزاماً به معنی بسته بودن همان سرویس روی IPv6 نیست.
موقعیت دیتاسنتر میتواند روی Latency کاربران و ارتباط سرور با سایر سرویسها تأثیر بگذارد.
اگر بیشتر کاربران در اروپا قرار دارند، یک سرور اروپایی معمولاً مسیر مناسبی ایجاد میکند.
برای پروژههای داخل ایران نیز VPS ایران قابل بررسی است.
کیفیت شبکه و Routing واقعی باید در کنار فاصله جغرافیایی بررسی شوند.
VPS ایران برای پروژههایی مناسب است که بخش اصلی کاربران یا سرویسهای وابسته آنها داخل کشور قرار دارند.
IP ایران نیز برای برخی سرویسهای داخلی کاربرد دارد.
در پروژههایی که ارتباط زیادی با سرویسهای خارجی دارند، کیفیت مسیر بینالمللی باید جداگانه بررسی شود.
نوع و هزینه ترافیک نیز میتواند با VPS خارج متفاوت باشد.
سرور مجازی خارج برای پروژههایی که کاربران بینالمللی یا وابستگی بیشتری به سرویسهای خارجی دارند قابل استفاده است.
کشورهایی مانند آلمان، هلند و فرانسه از لوکیشنهای شناختهشده دیتاسنتری در اروپا هستند.
انتخاب بهترین لوکیشن باید بر اساس کاربران، Latency و کیفیت زیرساخت انجام شود.
برای سایتهای جهانی میتوان CDN را نیز در کنار VPS استفاده کرد.
پردازنده مسئول اجرای درخواستهای برنامه و سرویسها است.
تعداد vCPU به تنهایی معیار کامل قدرت سرور نیست و مدل پردازنده و نحوه تخصیص منابع نیز اهمیت دارند.
سایت پرترافیک، Build Server و دیتابیس مصرف پردازشی متفاوتی دارند.
برای پروژههای فعال بهتر است میزان CPU در شرایط واقعی مانیتور شود.
حافظه میان سیستمعامل و تمام سرویسهای روی VPS تقسیم میشود.
وبسرور، دیتابیس، Docker و برنامهها هرکدام بخشی از RAM را مصرف میکنند.
کمبود حافظه ممکن است باعث استفاده زیاد از Swap یا متوقف شدن Processها شود.
بهتر است مقداری ظرفیت آزاد برای افزایش ناگهانی مصرف باقی بماند.
فضای دیسک برای سیستمعامل، فایلها، دیتابیس، Log و اطلاعات برنامه استفاده میشود.
هنگام انتخاب پلن نباید تنها حجم فعلی پروژه در نظر گرفته شود.
رشد دیتابیس و فایلهای کاربران در آینده نیز باید محاسبه شود.
پر شدن کامل فضای سرور میتواند باعث توقف سرویسهای مهم شود.
نوع Storage روی سرعت خواندن و نوشتن اطلاعات تأثیر دارد.
دیتابیس و پروژههایی که عملیات I/O زیادی دارند از دیسک سریعتر بهره بیشتری میبرند.
NVMe معمولاً Latency پایینتر و توان بالاتری نسبت به Storageهای قدیمی ارائه میدهد.
با این حال کیفیت واقعی به معماری زیرساخت و میزان اشتراک منابع نیز بستگی دارد.
هر اطلاعاتی که از طریق شبکه میان سرور و کاربران منتقل میشود بخشی از ترافیک سرویس است.
وبسایت، API، دانلود فایل و Remote Desktop همگی Traffic مصرف میکنند.
برای سایتهای دانلود یا پروژههای دارای فایلهای حجیم، میزان ترافیک اهمیت بیشتری دارد.
شرایط محاسبه ترافیک هر پلن باید پیش از خرید بررسی شود.
سرعت پورت نشاندهنده ظرفیت شبکه سرور است.
پورت با ظرفیت بالا امکان انتقال حجم بیشتری از اطلاعات در یک لحظه را فراهم میکند.
سرعت واقعی کاربر علاوه بر پورت سرور به Routing، دیتاسنتر و ISP مقصد نیز بستگی دارد.
برای APIهای سبک، Latency گاهی اهمیت بیشتری نسبت به حداکثر سرعت پورت دارد.
یک سرور مجازی میتواند چند دامنه و سایت را میزبانی کند.
میتوان برای هر پروژه Virtual Host، دیتابیس و تنظیمات جدا تعریف کرد.
با این حال منابع سختافزاری میان تمام وبسایتها مشترک هستند.
اگر یک سایت مصرف بسیار بالایی داشته باشد، ممکن است سایر پروژههای همان VPS نیز کند شوند.
برای مدیریت راحتتر سایتها میتوان کنترلپنل مناسب روی VPS نصب کرد.
Plesk، DirectAdmin و سایر پنلهای سازگار امکان مدیریت Domain، Database، Email و SSL را فراهم میکنند.
کنترلپنل نیز CPU و RAM مصرف میکند و باید در محاسبه منابع لحاظ شود.
برخی پنلها همچنین به لایسنس جداگانه نیاز دارند.
استفاده از کنترلپنل الزامی نیست.
مدیران حرفهای میتوانند وبسرور، PHP، دیتابیس و سایر سرویسها را مستقیماً از طریق سیستمعامل مدیریت کنند.
این ساختار سربار کمتری دارد و انعطاف بیشتری ایجاد میکند.
در مقابل، مدیریت و عیبیابی نیازمند دانش فنی بیشتری خواهد بود.
Nginx، Apache، LiteSpeed و IIS از وبسرورهای قابل استفاده در محیطهای مختلف هستند.
انتخاب وبسرور به سیستمعامل، Application و نیازهای فنی بستگی دارد.
تنظیم Workerها، Connectionها و Cache میتواند بر عملکرد سایت تأثیر داشته باشد.
نصب وبسرور قوی به تنهایی مشکل کدنویسی یا دیتابیس غیربهینه را حل نمیکند.
Reverse Proxy درخواست کاربران را دریافت کرده و به Application مناسب منتقل میکند.
این ساختار برای Node.js، Python، Docker و سرویسهایی که روی Portهای داخلی اجرا میشوند کاربرد زیادی دارد.
Nginx و HAProxy از ابزارهای رایج این حوزه هستند.
SSL نیز معمولاً میتواند در لایه Reverse Proxy مدیریت شود.
برای سایت و API میتوان گواهی SSL نصب کرد تا ارتباط کاربران از طریق HTTPS انجام شود.
Let’s Encrypt یکی از گزینههای رایج برای دریافت گواهی است.
تمدید گواهی بهتر است خودکار شود و وضعیت آن مانیتور گردد.
اگر چند دامنه روی VPS میزبانی میشوند باید Certificate تمام آنها مدیریت شود.
دامنه از طریق رکوردهای DNS به IP سرور متصل میشود.
برای میزبانی سایت معمولاً A Record به IPv4 سرور اشاره میکند.
میتوانید DNS Server را نیز روی VPS اجرا کنید، اما در بسیاری از پروژهها استفاده از سرویس DNS مدیریتشده سادهتر و پایدارتر است.
وجود دو Nameserver روی یک VPS افزونگی واقعی ایجاد نمیکند.
Reverse DNS یا PTR یک IP را به Hostname مرتبط میکند.
این رکورد به خصوص برای Mail Server اهمیت دارد.
PTR معمولاً باید از سمت ارائهدهنده IP تنظیم شود و از DNS Zone معمول دامنه قابل تغییر نیست.
اگر قصد راهاندازی Mail Server دارید، Forward DNS و Reverse DNS باید با ساختار مناسب پیکربندی شوند.
میتوان Email Server کامل روی VPS اجرا کرد.
اما مدیریت ایمیل تنها نصب Postfix یا نرمافزار مشابه نیست.
Reputation IP، SPF، DKIM، DMARC، Reverse DNS و مقابله با Spam همگی اهمیت دارند.
برای بسیاری از کسبوکارها استفاده از Email Service مدیریتشده نسبت به نگهداری Mail Server شخصی سادهتر است.
Firewall باید تنها پورتهای ضروری را روی اینترنت باز نگه دارد.
SSH، RDP، HTTP و HTTPS بر اساس نوع Server میتوانند از سرویسهای مورد نیاز باشند.
دیتابیس و ابزارهای مدیریتی داخلی نباید بدون دلیل برای تمام IPها قابل دسترسی باشند.
Firewall سیستمعامل و در صورت وجود Firewall زیرساخت میتوانند در کنار یکدیگر استفاده شوند.
پس از تحویل سرور، امنیت باید یکی از اولین اقدامات باشد.
سیستمعامل باید بهروز شود، Credentialهای امن تنظیم شوند و سرویسهای غیرضروری غیرفعال گردند.
Permissionهای فایلها و حسابهای مدیریتی نیز باید بررسی شوند.
امنیت سرور یک عملیات یکباره نیست و به مانیتورینگ و بهروزرسانی مداوم نیاز دارد.
در سرورهای لینوکسی استفاده از SSH Key روش مناسبی برای احراز هویت است.
کلید عمومی روی Server ذخیره میشود و Private Key نزد مدیر باقی میماند.
برای هر عضو تیم بهتر است Key مستقل وجود داشته باشد.
در صورت خروج یک فرد از تیم میتوان Key او را بدون تغییر دسترسی سایر مدیران حذف کرد.
برای Windows VPS باید دسترسی Remote Desktop با دقت محافظت شود.
استفاده از رمز قوی، NLA و Firewall از اقدامات پایه هستند.
اگر IP مدیر ثابت است میتوان دسترسی را تنها برای همان IP مجاز کرد.
قرار دادن RDP عمومی با Credential ضعیف میتواند سرور را در معرض تلاشهای Brute Force قرار دهد.
Patchهای امنیتی باید به صورت منظم نصب شوند.
چه Linux و چه Windows Server، نرمافزارهای قدیمی میتوانند دارای آسیبپذیریهای شناختهشده باشند.
برخی Updateها به Reboot نیاز دارند.
برای پروژه Production بهتر است Maintenance Window و Backup قبل از تغییرات مهم در نظر گرفته شوند.
اطلاعات مهم VPS باید روی یک فضای جداگانه بکاپگیری شوند.
Database، فایلهای کاربران، Configurationها و اطلاعات برنامه از مهمترین بخشها هستند.
نگهداری تنها یک نسخه روی همان VPS کافی نیست.
اگر ماشین مجازی حذف یا دیسک آن خراب شود، Backup محلی نیز ممکن است از دسترس خارج شود.
Snapshot وضعیت ماشین را در یک زمان مشخص ذخیره میکند.
این قابلیت قبل از Upgrade یا تغییر مهم سیستم کاربرد زیادی دارد.
در صورت ایجاد مشکل میتوان ماشین را به وضعیت قبلی بازگرداند.
Snapshot جایگزین Backup مستقل نیست و بهتر است برای اهداف کوتاهمدت استفاده شود.
Database باید با ابزار مناسب همان سیستم بکاپگیری شود.
MySQL، PostgreSQL و SQL Server روشهای مخصوص خود را برای تهیه نسخه قابل بازیابی دارند.
کپی ساده فایلهای دیتابیس در زمان اجرا همیشه روش صحیحی نیست.
Restore نسخهها نیز باید در یک محیط آزمایشی بررسی شود.
سرور فعال باید به صورت مداوم از نظر منابع و دسترسی بررسی شود.
CPU، RAM، Disk، Network و وضعیت سرویسهای اصلی از مهمترین Metrics هستند.
مانیتورینگ خارجی نیز میتواند Down شدن کامل سرور را تشخیص دهد.
برای پروژههای تجاری بهتر است Alertها قبل از رسیدن منابع به سطح بحرانی ارسال شوند.
مصرف CPU و Load Average اطلاعات مهمی درباره فشار پردازشی سیستم ارائه میدهند.
مصرف بالا ممکن است ناشی از Traffic، Database یا یک Process مشکلدار باشد.
مشاهده تنها یک لحظه برای نتیجهگیری کافی نیست.
روند مصرف در ساعات مختلف تصویر دقیقتری از نیاز واقعی Server ایجاد میکند.
کمبود RAM میتواند باعث کندی یا توقف Processها شود.
دیتابیس و Cache معمولاً از مهمترین مصرفکنندگان حافظه هستند.
در Linux باید Cache سیستمعامل نیز هنگام تحلیل free در نظر گرفته شود.
در Windows نیز مصرف Page File میتواند نشانه کمبود حافظه واقعی باشد.
فضای دیسک و سرعت آن باید هر دو بررسی شوند.
Logهای حجیم، Backupهای قدیمی و فایلهای موقت از دلایل رایج پر شدن Storage هستند.
در Linux تعداد Inode و I/O Wait نیز میتواند اهمیت داشته باشد.
برای دیتابیس، Disk Latency یکی از معیارهای مهم Performance است.
Logهای سیستم و Application برای تشخیص خطا بسیار ارزشمند هستند.
وبسرور، دیتابیس، SSH، RDP و نرمافزارهای مختلف گزارشهای مخصوص خود را دارند.
Log Rotation باید تنظیم شود تا فایلهای گزارش تمام فضای VPS را مصرف نکنند.
برای چند سرور میتوان Logها را در یک سیستم مرکزی جمعآوری کرد.
در VPS مدیریتشده بخشی از امور سیستمعامل یا سرویسها توسط ارائهدهنده انجام میشود.
محدوده مدیریت میان شرکتها متفاوت است و باید قبل از سفارش مشخص شود.
برای مثال Managed بودن ممکن است شامل Update و تنظیم وبسرور باشد اما عیبیابی کد Application را پوشش ندهد.
کاربری که دانش مدیریت Server ندارد میتواند این نوع سرویس را بررسی کند.
در VPS مدیریتنشده مسئولیت سیستمعامل، امنیت و نرمافزارها بر عهده مشتری است.
این ساختار آزادی بیشتری ایجاد میکند و معمولاً هزینه پایینتری دارد.
در مقابل باید توانایی مدیریت Firewall، Backup و مشکلات سیستم را داشته باشید.
برای استفاده Production بدون دانش فنی، رها کردن یک VPS مدیریتنشده میتواند ریسک امنیتی ایجاد کند.
در هاست اشتراکی کاربر محیط آمادهای برای سایت در اختیار دارد و مدیریت سیستمعامل بر عهده شرکت میزبانی است.
در VPS سیستمعامل و منابع مجازی مستقلی وجود دارند و دسترسی مدیریتی بیشتری فراهم میشود.
امکان نصب نرمافزارهای اختصاصی یکی از مزایای VPS است.
در مقابل، نگهداری و امنیت نیز به مسئولیتهای کاربر اضافه میشوند.
VPS و Cloud Server میتوانند از دید کاربر بسیار شبیه باشند.
تفاوت واقعی به معماری زیرساخت، Storage و امکانات مدیریت منابع بستگی دارد.
Cloud ممکن است قابلیتهایی مانند Resize سریع، Private Network یا مدیریت Instance پیشرفتهتر داشته باشد.
بنابراین بهتر است به جای عنوان سرویس، مشخصات عملی آنها مقایسه شوند.
Dedicated Server تمام منابع یک ماشین فیزیکی را در اختیار یک مشتری قرار میدهد.
در VPS یک ماشین مجازی روی سختافزار میزبان اجرا میشود.
سرور اختصاصی برای Workloadهای سنگین یا پروژههایی که به منابع سختافزاری زیاد نیاز دارند مناسبتر است.
VPS برای بسیاری از سایتها و Applicationهای متوسط هزینه و انعطاف بهتری ارائه میدهد.
اگر پروژه با چند vCPU و مقدار مشخصی RAM به خوبی اجرا میشود، سرور مجازی معمولاً انتخاب اقتصادیتری است.
با رشد پردازش، دیتابیس یا تعداد کاربران ممکن است سرور اختصاصی مطرح شود.
انتخاب باید بر اساس Monitoring انجام شود و نه صرفاً تصور بزرگ بودن پروژه.
گاهی بهینهسازی Application میتواند نیاز به ارتقای سختافزار را به تأخیر بیندازد.
اگر تنها یک سایت استاندارد دارید و به نرمافزار خاصی نیاز ندارید، هاست معمولاً مدیریت سادهتری دارد.
VPS زمانی ارزش بیشتری ایجاد میکند که پروژه به تنظیمات اختصاصی، Worker دائمی، Docker یا منابع بالاتر نیاز داشته باشد.
سرور مجازی قدرت و آزادی بیشتری دارد، اما کاربر باید مسئولیت بیشتری نیز بپذیرد.
برای یک پروژه ثابت و قابل پیشبینی، VPS میتواند کاملاً مناسب باشد.
اگر معماری به ساخت سریع چند Instance، شبکه خصوصی یا توسعه منعطفتر نیاز دارد، Cloud Server ارزش بیشتری پیدا میکند.
نام سرویس به تنهایی نباید معیار انتخاب باشد.
قیمت، Storage، شبکه، امکانات Backup و قابلیت ارتقا باید مقایسه شوند.
KVM یکی از فناوریهای مجازیسازی سختافزاری پرکاربرد است.
در این ساختار هر ماشین مجازی Kernel و سیستمعامل مستقل خود را اجرا میکند.
امکان استفاده از Linux و Windows از ویژگیهای رایج محیط KVM است.
کیفیت نهایی همچنان به سختافزار Host، میزان تخصیص منابع و Storage بستگی دارد.
در مشخصات پلن معمولاً مقدار vCPU، RAM و Storage مشخص میشود.
نحوه تضمین یا اشتراک منابع به زیرساخت ارائهدهنده بستگی دارد.
RAM معمولاً تأثیر مستقیمی روی ظرفیت Application دارد و CPU نیز برای پردازش درخواستها استفاده میشود.
در مقایسه پلنها باید تمام منابع و نه فقط یک عدد بررسی شوند.
ارائهدهندگان مجازیسازی میتوانند بخشی از منابع فیزیکی را بر اساس مدل استفاده میان چند ماشین مدیریت کنند.
مقدار بالای Overcommit میتواند در ساعات شلوغ روی Performance اثر بگذارد.
از بیرون معمولاً تنها با مشاهده کیفیت واقعی و ثبات منابع میتوان نتیجه بهتری گرفت.
بنابراین قیمت بسیار پایین در کنار منابع ظاهراً زیاد باید با کیفیت زیرساخت مقایسه شود.
یک وبسرور ساده با یک Application بزرگ مصرف یکسانی ندارد.
Database، کنترلپنل و Docker میتوانند RAM مورد نیاز را افزایش دهند.
برای Windows Server نیز باید مصرف پایه خود سیستمعامل لحاظ شود.
بهتر است پلن طوری انتخاب شود که سرور دائماً در آستانه اتمام حافظه قرار نداشته باشد.
تعداد کاربران به تنهایی مقدار CPU مورد نیاز را مشخص نمیکند.
نوع Request، کدنویسی و مدت پردازش هر عملیات اهمیت زیادی دارند.
Build Server و Encoding میتوانند CPU بسیار بیشتری نسبت به یک وبسایت کششده نیاز داشته باشند.
برای Applicationهای تکپردازه، قدرت هر Core نیز اهمیت خواهد داشت.
حجم فایلهای فعلی نقطه شروع محاسبه Storage است.
Database، Log، Backupهای موقت و رشد اطلاعات نیز باید در نظر گرفته شوند.
بهتر است Disk هیچگاه کاملاً پر نشود.
برای پروژههای دارای فایل حجیم، استفاده از فضای Storage جداگانه نیز میتواند گزینه مناسبتری باشد.
پروژههای مختلف الگوی مصرف شبکه متفاوتی دارند.
API ممکن است درخواستهای زیاد اما کمحجم داشته باشد، در حالی که سرور دانلود تعداد درخواست کمتر اما فایلهای بسیار بزرگ منتقل میکند.
پورت و Traffic ماهانه باید هر دو بررسی شوند.
برای کاربرانی که در نقاط مختلف هستند کیفیت Routing نیز اهمیت دارد.
با رشد پروژه ممکن است منابع اولیه کافی نباشند.
در بسیاری از زیرساختها امکان افزایش RAM، CPU یا Storage وجود دارد.
بعضی تغییرات میتوانند نیازمند خاموش کردن کوتاه VPS باشند.
پیش از ارتقا بهتر است با Monitoring مشخص شود محدودیت واقعی Server کدام بخش است.
برای مهاجرت سایت باید فایلها و دیتابیس به سرور جدید منتقل شوند.
وبسرور، PHP و سایر وابستگیها نیز باید پیش از انتقال آماده باشند.
پس از تست نسخه جدید، DNS دامنه تغییر خواهد کرد.
برای سایت فروشگاهی Sync نهایی دیتابیس اهمیت زیادی دارد تا سفارشهای جدید از دست نروند.
در زمان تغییر Provider یا لوکیشن باید Application و اطلاعات سرور منتقل شوند.
وابستگیهای سیستمعامل و IPهای Hardcoded باید بررسی شوند.
برای پروژه Docker میتوان استقرار روی Server جدید را سریعتر انجام داد، به شرط آنکه Volume و Database به درستی منتقل شوند.
سرور قبلی بهتر است تا پایان تست نهایی فعال باقی بماند.
پیش از تغییر نسخه سیستمعامل، نصب Package مهم یا تغییر Configuration میتوان Snapshot ایجاد کرد.
این کار امکان Rollback سریعتر را فراهم میکند.
اما نگهداری Snapshot برای مدت بسیار طولانی همیشه مناسب نیست.
نسخه پشتیبان واقعی باید جدا از زیرساخت اصلی وجود داشته باشد.
در صورت نیاز میتوان سیستمعامل VPS را مجدداً نصب کرد.
این عملیات معمولاً اطلاعات Disk اصلی را حذف میکند.
قبل از Reinstall باید تمام فایلهای مهم و دیتابیسها Backup شوند.
پس از نصب نیز امنیت اولیه و Configuration نرمافزارها باید دوباره انجام شود.
اگر SSH یا RDP به دلیل Firewall یا تنظیم اشتباه شبکه از دسترس خارج شود، کنسول زیرساخت میتواند برای بازیابی Server مفید باشد.
از طریق Console میتوان بدون وابستگی به سرویس مدیریت داخل سیستمعامل، وارد ماشین شد.
این قابلیت برای مدیریت حرفهای VPS اهمیت زیادی دارد.
در پروژه Production بهتر است قبل از اعمال تغییرات حساس، مسیر بازیابی مشخص باشد.
بهترین VPS لزوماً پلنی با بیشترین RAM یا پایینترین قیمت نیست.
ابتدا باید مشخص شود Server برای چه کاری استفاده خواهد شد. سایت، Database، Remote Desktop و Docker هرکدام الگوی مصرف متفاوتی دارند.
پس از تعیین Workload میتوان RAM، vCPU، Storage، Traffic و سیستمعامل را انتخاب کرد.
لوکیشن، Backup، کیفیت شبکه و امکان ارتقای منابع نیز باید در تصمیم نهایی لحاظ شوند.
قیمت VPS به تعداد vCPU، میزان RAM، ظرفیت Storage و ترافیک بستگی دارد.
نوع دیسک، موقعیت دیتاسنتر و کیفیت زیرساخت شبکه نیز میتوانند روی قیمت اثر بگذارند.
Windows Server و برخی کنترلپنلها یا نرمافزارهای تجاری ممکن است هزینه لایسنس جداگانه داشته باشند.
Backup، Snapshot و IP اضافه نیز میتوانند هزینه نهایی سرویس را افزایش دهند.
خرید منابع بیش از نیاز هزینه غیرضروری ایجاد میکند، اما انتخاب پلن بسیار ضعیف نیز میتواند باعث کندی و مهاجرت زودهنگام شود.
بهتر است سرور بر اساس مصرف واقعی پروژه انتخاب شود.
اگر زیرساخت امکان ارتقای منابع دارد، میتوان کار را با یک کانفیگ منطقی شروع کرد و در زمان رشد آن را افزایش داد.
تعادل میان هزینه، Performance و قابلیت توسعه معیار مناسبتری برای انتخاب است.
با خرید سرور مجازی از 1Platform میتوانید یک محیط مستقل برای میزبانی وبسایت، اجرای نرمافزار، API، دیتابیس، Docker و انواع سرویسهای اختصاصی در اختیار داشته باشید.
امکان انتخاب سیستمعامل و منابع مختلف باعث میشود VPS برای طیف وسیعی از پروژههای شخصی، تجاری و سازمانی قابل استفاده باشد.
پیش از ثبت سفارش، نوع سیستمعامل، مقدار RAM، پردازنده، فضای ذخیرهسازی، لوکیشن و میزان ترافیک پروژه را مشخص کنید تا سرور انتخابشده برای نیاز فعلی و رشد آینده زیرساخت شما مناسب باشد.
پاسخ تمامی سوالات پرتکرار درباره خرید و مدیریت سرورهای مجازی را اینجا پیدا کنید
بهترین نکات، آموزشها و اخبار دنیای سرورها، هاستینگ و فناوری را اینجا بخوانید و همیشه یک قدم جلوتر باشید
اگر صاحب یک وبسایت هستید یا بهتازگی وارد دنیای طراحی و مدیریت سایت شدهاید، یادگیری آموزش cPanel برای مبتدیها و حرفهایها یکی از مهمترین مهارتهایی است که باید به آن مسلط شوید. سیپنل به عنوان یکی از محبوبترین کنترلپنلهای هاستینگ،...
تفاوت HTTP و HTTPS یکی از مهمترین مفاهیمی است که هر صاحب وبسایت، مدیر سرور یا حتی کاربر اینترنت باید آن را بهخوبی درک کند. شاید در نگاه اول این دو پروتکل تنها در یک حرف «S» تفاوت داشته باشند،...
تفاوت IPv4 و IPv6 یکی از مهمترین موضوعات در دنیای شبکه و اینترنت است، زیرا این دو نسخه از پروتکل اینترنت وظیفه شناسایی دستگاهها و برقراری ارتباط میان آنها را بر عهده دارند. IPv4 نسخه قدیمیتر و رایجتر است که...